அறைகள்

பின்னூட்டமொன்றை இடுக

அறையெல்லாம் புத்தகங்கள்
புத்தகமெல்லாம் அறைகள்
திறந்து செல்ல கதவுகளும் இல்லை
உடைத்தெரிய சுவர்களும் இல்லை
இருந்தும்
அடைப்பட்டிருக்கிறேன் அறைகளுக்குள்.

Advertisements

அடையாளம்

2 பின்னூட்டங்கள்

அடையாளம் கலைய
ஆடை களைந்தேன்
நிர்வாணமே
அடையாளமானது.

வார்த்தை கோபுரம்

பின்னூட்டமொன்றை இடுக

வாரத்தைகளை குவித்து குவித்து
கோபுரம் கட்டி விளையாடிய
எனக்கு சட்டென்று
கடவுளர்கள் வசிக்கும் ஆகாசத்தை
எட்டி பிடிக்க ஆசை தட்டியது.

மல மலவென்ற கதியில்
மலை மலையென வார்த்தைகள்
குவியத் தொடங்கின
சீர் பிரித்து , நடை திருத்தி
கேள்விகளாக்கி நிதானமாகவே
முன் ஏறினேன் கனவோடு.

காற்று மண்டலம் கடந்து
நிலாவை கடந்து
கோள்களோடு தோளுரசி
உயர உயர எழும்பியது
வார்த்தை கோபுரம், இன்னும்
கொஞ்ச தூரம் தான் என்ற நம்பிக்கையோடு !

ஆனால் சட்டென்று
ஒரு புரியா கணத்தில்
வார்த்தை அருவி நின்றுவிட்டது.
மூளையின் மூலையெங்கும் தேடினேன்
எங்கும் வெறிச் , வெறிச்.
வார்த்தைகளற்ற நிலை…

காலுக்கடியில்
உயிருள்ள புழுக்களாய் உலகின்
அத்தனை வார்த்தைகளும்
தலைக்கு மேல்
நட்சத்திர மினுங்கலோடு
கருத்த முடிவின்மையின் மோன புன்னகை.

என் இதழிலும் ஒரு
மந்தகாச புன்னகை விரிந்தது
நான் மௌனம் ஆகிவிட்டேன்.

பொறுக்கி நாய்ங்க…

பின்னூட்டமொன்றை இடுக

அம்மாவோட கையை பிடிச்சிக்கிட்டு நடந்துக்கிட்டிருக்கேன்.இன்னும் கொஞ்ச நேரம் லதா சித்தி வீட்ல இருந்திருந்தா முழுசா ஸீரியலை பார்த்திருக்கலாம். இந்த அம்மா தான் அப்பா வந்திடுவாங்கன்னு கெளம்பிட்டாங்க. நாளைக்கு ஸ்கூலுக்கு போய் தான் தெரிஞ்சுக்கனும்.அனு கண்டிப்பா பார்த்திருப்பா. அவங்க வீட்ல எல்லாரும் ஸீரியல் பார்ப்பாங்க.இந்த அம்மா தான் எதையும் பாக்கமாட்டாங்க,பாக்கவும் விட மாட்டாங்க.

“அப்பா எங்க போனீங்கன்னு கேட்டா என்ன சொல்லனும் மா?”

அம்மா என்னை குனிஞ்சு பார்த்து “பாஸ்கர் அண்ணா வீட்டுக்கு போனோம்னு சொல்லு கண்ணா?”

“ஏம்மா அப்பாவுக்கு லதா சித்தியை பிடிக்கலை”

“அதெல்லாம் உனக்கு சொன்னா புரியாது. கொஞ்ச நாள்ல எல்லாம் சரியாயிடும்.”

அம்மா எனக்கு புரியாதுன்னு நினைச்சிக்கிட்டு இருக்காங்க. அப்பா கோபமாய் சித்தியை வீட்டைவிட்டு வெளியே போடி நாயேன்னு திட்டினாங்களே.அப்பத்ல இருந்து தான் சண்டை.

“அம்மா என்னை தூக்கிக்கிறியா?”

“ஏண்டா வயசு 6 ஆச்சு , இன்னும் ரெண்டு மாசத்துல செகண்ட் ஸ்டான்டர்ட் போயிடுவே,உன்னை தூக்கி இடுப்புல வெச்சுக்கிட்டா எல்லாரும் கேலி பண்ண மாட்டாங்க”

“இல்லமா ரொம்ப இருட்டா இருக்கு தெரு முனை கிட்ட …அங்க நிறைய நாய்ங்க இருக்கும்…..நான் அப்பாகூட ஸ்கூட்டர்ல ஸ்கூலுக்கு போகும் போதுக்கூட குரச்சிக்கிட்டே பின்னாடி ஒடி வருங்க…எல்லா நல்லா வெறி பிடிச்சதுங்க”

“இந்த கார்ப்ரேஷங்காரங்களை ஒதைக்கனும்….பாதி லைட் வேலை செய்யல….9:00 மணிக்கே இந்த ரோடு எவ்வளவு ஜிலோன்னு இருக்குது பாரு….சரி வா”

அம்மா என்னை தூக்கிகிட்டாங்க. குப்புன்னு அம்மாவோட பூ வாசனை அடிச்சது.மல்லிப்பூ.

இன்னும் கொஞ்ச தூரம்தான் . அந்த குப்பமேட்டுல தான் அதுங்க எல்லாம் படுத்திருக்கும். நாலஞ்சு இருக்கும். ஒன்னு நல்ல கருப்பு , ரெண்டு பிரவுன் கலர் இன்னொன்னு வெள்ளையும் பிரவுனும் கலந்தது. கருப்பு கலர் தான் ரொம்ப மோசம். அது உடம்பெல்லாம் ஒரே புண்ணா இருக்கும்.ஒரு வாட்டி அது அந்த பிரவுன் கலர் நாயோட சண்டை போட்டுக்கிட்டிருந்தது , அது முதுகு மேல ஏறி கீழ தள்ள பார்த்திச்சு….அத பார்த்த அந்த வெள்ளை நாயும் பிரவுன் நாயை அட்டாக் பண்ணிச்சு….பாவம்….அப்பா இதுங்கள வெறி பிடிச்ச நாய்ங்கன்னு திட்டுவாரு….கடவுளே இன்னைக்கு அந்த நாய்ங்க அங்க இருக்க கூடாது…..நானும் அம்மாவும் தனியா மாட்டிக்க கூடாது…..அம்மாவுக்கு கொஞ்சம் மூச்சு வாங்க ஆரம்பிச்சிடுச்சு…நான் நல்லா வெயிட் போட்டுட்டேன்..

அட யாரோ மூணு பேர் பின்னால வராங்க….அப்பாடி நானும் அம்மாவும் தனியா போகல….அதுல சிகரெட் பிடிச்சிக்கிட்டுருக்கிறவர் என்ன பார்த்து கைய ஆட்டுறார்….நான் பதிலுக்கு சிரிச்சேன்.
இன்னொருத்தர் எதோ பாட்டு பாடுறார்..அவங்க எல்லாரும் எதோ பேசிக்கிட்டு சிரிச்சிக்கிறாங்க.அம்மா என்ன இறுக்கமா பிடிச்சுக்கிட்டு வேகமாய் நடக்க ஆரம்பிச்சிட்டாங்க..

சட்டுன்னு ஒரு நாய் குரச்சது..பார்த்தா அந்த கறுப்பு நாய்தான் ….இருட்ல அது கண்ணு பார்க்கிறதுக்குக்கே பயம்மா இருக்கு…ஐயோ எங்க பக்கம்தான் வருது…கடவுளே …நான் அம்மா கழுத்த கட்டிக்கிட்டேன்.

அம்மா ஒரமா ஒதுங்கி கட கடன்னு நடக்க ஆரம்பிச்சிட்டாங்க…அந்த ஆளுல்ல யாரோ ஓய் ஓய்ன்னு நாய மிரட்டிக்கிட்டு இருந்தாரு….நான் கண்ண தொறந்து பாக்கல…..எல்லா கடவுளையும் வேண்டிக்கிட்டேன்…அப்பா இருந்திருந்தா ஸ்கூட்டர்ல சர்ன்னு போயிருக்கலாம்…எல்லாம் இந்த அம்மாவால தான்…அப்பாவுக்கு தெரியாம எதுக்கு லதா சித்தி வீட்டுக்கு வரணும்..

அம்மா திரும்புற மாதிரி தெரிஞ்சுது..கண்ண தொறந்தா..ஆமா தெருவை கடந்தாச்சு….மெயின் ரோடு தெரியுது….அப்பாடா….

அம்மாவை பாக்குரேன்…மூஞ்செல்லாம் வேர்த்து போயிடுச்சு….இன்னும் நாய்ங்க குலைக்கிற சத்தமும் அந்த ஆளுங்க அத அதட்டுற சத்தமும் கேக்குது.

அம்மா திரும்பி பார்த்துட்டு சொன்னாங்க “பொறுக்கி நாய்ங்க”

பாவம் அம்மாவும் பயந்துட்டாங்க போல….நான் அம்மாவோட தோளுல சாய்ஞ்சுக்கிட்டேன்..ஜில்லுன்னு இருந்தது…நானும் வாய்க்குள்ளயே முணுமுணுத்துக்கிட்டேன் ” பொறுக்கி நாய்ங்க”.

அம்மவோட வியர்வ என் வாய்ல லேசா உப்பு கரிச்சது.

மீண்டும் புதிய கந்தபுராணம்

பின்னூட்டமொன்றை இடுக

ஆ.கு – இக்கதை தமிழ் சிறுகதைகளின் துரோனாச்சாரியார் புதுமைபித்தனின் “புதிய கந்தபுராணம்” என்ற சிறுகதையின் கட்டுமானத்தை கடன் வாங்கியுள்ளது.அதை உணர்த்தவே பொருட்பிழையான தலைப்பு – “மீண்டும் புதிய கந்தபுராணம்” சூட்டப்பட்டுள்ளது.

தற்சிறப்பு பாயிரம்:

சத்திய சோதனைகளை கடந்து,”வாய்மையே வெல்லும்” என்ற ஏட்டுச்சுரைக்காய் கரிக்குதவாது என்பதை உணர்ந்துவிட்டதாக உணரும் காலகட்டத்தின் பிரதி-நிதியாக ஒரு அழியா காவியத்தை உங்கள் முன் படைக்க தலைப்படுகிறேன்.காவியத்திற்கு கம்பன் , இளங்கோ போன்ற ஜாம்பவான் கள் எனக்கு முன்னிருந்தாலும் அவர்களின் அடி தொடராமல் – புரிந்தால்தானே தொடர்வதற்கு- எனக்கு தெரிந்த, புரிந்த காவிய வடிவையே உபயோகிக்கிறேன் என்பதை பெருமையுடன் முன்னறிவிக்கிறேன்.

நாட்டுப்படலம்

சக்தி சொரூபமான இந்திராகாந்தி அம்மையாருக்கும் , விஷ்ணு அம்சமான ஜெ.பி.நாராயணன் அவர்களுக்கும் நடந்த பாரத யுத்தத்தால் நாட்டில் அவசர நிலை பிரகடனபடுத்தப்பட்டிருந்த போதும், புதுமண தம்பதிகளான ஜெமினி – சாவித்திரி தங்கள் படைப்புத்தொழிலை கர்ம சிரத்தையுடன் மேற்கொண்டதின் தவப்பலனாக , சிவகுமரர் திரு.கந்தசாமி , நள வருடம் 1977 மாசி மாதம் சென்னை பெரு-நகரில் திருஅவதாரம் செய்தார்.

ஆற்றுப்படலம்

“அட ஆறு” என்று காண்பவர் வியக்கும் வகையில் , கருமையை வண்ணமாகவும் தூய்மையை எண்ணமாகவும் கொண்ட கூவம் நதி எழில் நகராம் சென்னைக்கு மேலும் எழில் சேர்த்துக்கொண்டிருந்தது.இந்த நதியின் மூலத்தில் உள்ள சிவஸ்தலங்களான திருவிற்கோளம்,இளம்பயங்கொட்டூர் சம்பந்தரின் தேவார பாடல்களில் இடம்பெற்றிருப்பது இவ்வாற்றின் வரலாற்றுசிறப்பாக கூறப்படுகிறது. அது மட்டுமன்றி இவ்வாற்றில் நீராடுபவர்க்கு “கதிமோட்சம்” என்ற நம்பிக்கையும் தொன்று தொட்டு வழங்கி வ்ருகிறது.இன்றளவும் இன்னம்பிக்கை – நீராடுபவர்க்கு கதி மோட்சம்- நிலைத்து நிற்பதை நினைத்தால் மனம் சிலாகிக்காமல் இருக்க முடியவில்லை.

நகரப்படலம்

இப்பூனித நதியின் தீரத்தில் உருவான புதிய ஊராம் அடையாறில் ,ஒய்வு பெற்ற அரசு ஊழியர்களும் , நகர நெரிசலில் இருந்து விடுபட்டு சுகமாக வாழ விழையும் சுகவாசிகளும் குடிபுகுந்தனர்.இவ்வூரின் சிறப்பாக இதுகாறும் சொல்லப்படுவை மூன்று : அடையார் ஆலமரம்,கூவம் நதி , அன்னிபெசன்ட் அம்மையார் அமைத்த தியோஸபிகல் சொஸைட்டி. இனி நான்காவதாக ,அருட்செல்வர் கந்தசாமியின் ஜனனத்தையும் சேர்த்துக்கொள்ளலாம்.

திருஅவதார படலம்

அவசர நிலையின் தடாக்களையும் , பொடாக்களையும் மீறி 1977 வருடம் அடையாறில் உள்ள துர்காபாய் மருத்துவமனையில் , மருத்துவர் நாகம்மையின் கத்தி ராசியால் , சாவித்திரி தேவியின் வயிற்றை கிழித்திக்கொண்டு வெளியேறினார் கந்தசாமி.அறுவை சிகிச்சை மூலம் பிறந்ததாலும் , பிறந்த ஒரு மாதத்தில் நாட்டின் அவசர நிலை தூக்கப்பட்டதாலும் ,”அறு-படை-கந்தன்” என்ற காரணப்பெயர் தொற்றிக்கொண்டது.

அக்கால கந்தனை போல் கார்த்திகை பெண்களிடம் வளராமல் , வீட்டு வேலைக்காரியான செங்கமலத்திடம் சென்னை செந்தமிழ் கற்றும் , சினிமா பாடல்களை கேட்டு ரசித்தும் நாளொரு மேனியும் பொழுதொரு வண்ணமாக நல்ல ஆகிருதியுடன் வளர்ந்தார்.வாழ்ககை என்ற போரில் வாகை சூடுவதற்கு ஒத்திகையாய் , படிப்பு போர் சொல்லி கொடுக்கப்பட்டது.”படி அல்லது செத்து மடி” என்பதே தாயும் தந்தையும் ஓயாமல் ஓதிய மந்திரங்கள்.எவ்வளவுதான் எடுத்தும் , இடித்தும் உரைத்தாலும் நாமகளின் கடைக்கண் கடாட்சம் இல்லாததால் , ஒவ்வொரு வருடத்தையும் முடித்து முன்னேறுவதற்கு பிரம்ம ப்ரயத்தனம் செய்ய வேண்டியிருந்தது.தவ்வி,தவ்வி எப்படியோ பொறியியல் பட்டத்தை பெற்றார்.திருமகளின் ஓரக்கண் பார்வை தகவல் தொழில் நுட்பத்தால் இந்தியா மீது பட்டதால் பலனடைந்த லட்சோபலட்ச பேர்களில் கந்தசாமியும் ஒருவர். மாதம் 25,000 ரூபாய் சம்பளத்தில் உத்தியோகஸ்தரானார் கந்தசாமி.

திருமணப்படலம்

புருஷலட்சணமான உத்தியோகம் கைகூடியவுடன் மற்ற வீட்டாரை போல் திருமணப்பேச்சு எடுக்கப்பட்டது.அத்தை மகளான தேவயானியின் கோலங்களை கண்டு சகிக்காமலும் , ஆயலோட்டும் வள்ளியை மடக்க ஒரு அண்ணன்(கணேசன்) இல்லாததாலும் , கந்தசாமி சமர்த்து பிள்ளையாக அப்பா அம்மா பார்க்கும் பெண்ணை மணம் முடிக்க சம்மதித்தார். வலையில் வலை போட்டு தேடி,வித்யா என்ற ஒரு வரனை கண்டு பிடித்தார்கள்.வித்யாபதி ஆக முடியாத கந்த சாமி வித்யாவின் – பதியாகும் சந்தர்ப்பத்தை நழுவ விடுவாரா ? ஒரு சுபயோக சுபதினத்தில் வித்யாவும் கந்தசாமியும் தம்பதியாயினர். ஜாடிக்கேத்த மூடி என்று ஊர் கண்கொட்டியது.

உலாவியல் படலம்

இதற்குள் கந்தசாமியின் அலுவல் நிமித்தமாக கடல் கடந்து தூரதேசம் செல்லும் வாய்ப்பு கிடைத்தது. டாலர் கனவுகளில் மிதந்து கொண்டிருந்தவர்க்கு இந்த செய்தி தேவாமிர்தமாக இல்லை இல்லை பஞ்சாமிர்தமாக இனித்தது.உடனே ஒரு கையில் மனைவியுடன் , மறு கையில் பெட்டியுடன் வான்வழியாக அமெரிக்க தேசம் சென்றடைந்தார்.திருமகளின் பரிபூரண கிருபையில் திளைத்துக்கொண்டிருந்த கந்தசாமிக்கு, அயல் நாட்டுத்தனிமையில் தன் பிறப்பின் காரணமான சூரசம் ஹாரம் நடைபெறவேயில்லை என்ற உண்மை உரைத்தது.ஆனால் சூரபத்ரன் யார் என்ற கேள்வியும் அவரை கூடவே குடைந்தெடுத்தது.இறுதியில் “நேரம்” என்ற சூரபத்ரனை கொல்ல “பேனா” என்ற வேலை எடுத்துக்கொண்டு “பிளாகிங்க்” செய்ய ஆரம்பித்துவிட்டார். கந்தசாமி , இப்பொழுதெல்லாம் தினமும் சூரசம் ஹாரம் நடத்தி கொண்டிருக்கிறார் என்பது செவி வழி செய்தி. அதை மட்டுமே செய்யாததால் அவர் சகதர்மிணி முழுகாமல் இருப்பது உபரி செய்தி.

இப்படியாக புதிய கந்தபுராணத்தில் கந்தசாமி இல்லறத்தை நல்லறமாக நடாத்துகிறார்.

சுபம்!சுபம்!சுபம்!

புதிய கந்த புராணம் முற்றிற்று.

திருசிற்றம்பலம்.