ஒரு தவளையின் மரணம்

பின்னூட்டமொன்றை இடுக

ஏப்ரல் கவிஞர்களின் மாதமாம். என் வீட்டின் அருகில் உள்ள ஒரு பழைய புத்தக கடையில் ஒட்டியிருந்த விளம்பரம் சொல்லியது. கடைவாசலில் ஒரு சிறிய டப்பாவில் அச்சடிக்கப்பட்ட கவிதை துண்டுகள் , யார் வேண்டுமானாலும் பொறுக்கிக் கொள்வதற்கு தோதாய் வைக்கப்பட்டிருந்தது. நான் பொறுக்கியது Richard Wilbur எழுதிய The Death of a Toad .படித்தவுடன் கவிதை பிடித்துவிட்டது.கூடவே தமிழில் மொழி பெயர்க்க வேண்டும் என்ற ஆசையும்.தட்டுத்தடுமாறி ஒரு வழியாக பெயர்த்திருக்கிறேன் , கவிதையை.

ஒரு தவளையின் மரணம்

மின்சார புல்வெட்டியின் சக்கரங்களில்
சிக்கிய ஒரு தவளை
நசுங்கி கால் இழந்து
தத்தித் தாவி தோட்டத்தின் ஒரத்தில்
சினரேரியா இலைகளின் இதய
வடிவ நிழலுக்கடியில் ஒரு
இருள் படர்ந்த ஸ்தலத்தில்
அடைக்கலம் புகுந்தான்.

அந்த அரிய நிஜ ரத்தம் ஓடியது,
பூமியின் மேற்பரப்பில் , மடிப்புகளில்
சுருக்கங்களில் தங்கி ஓடியது.
முறைக்கும் கண்களின்
வடிகால்களில் பாய்ந்து ஓடியது.
அவன் விழுந்து கிடக்கிறான்,
கல்லாய் சமைபவனைப் போல்
சத்தமில்லாமல் கவனித்துக்கொண்டு , மரணித்துக்கொண்டு –

ஏதோ ஒரு ஆழ்ந்த சலிப்பூட்டும் ஓற்றைக்குரலை,
ஒரு பனி படர்ந்து ஒளிரும் கடலை அதன் கரையை ,
இழந்த தன் நீர் நில சாம்ராஜ்யத்தை .
நாள் கரைகிறது.அமிழ்கிறது.நீண்டு
முடிகிறது.அந்த விரிந்தஆதி விழிகளின்
பார்வை மட்டும் மலட்டு புல்தரையை தடவிச்செல்லும்
கடைசி கிரணங்களின் வழித்தடங்களை பார்த்துக்கொண்டு
நிலைத்திருக்கிறது.

Original

A toad the power mower caught,
Chewed and clipped of a leg, with a hobbling hop has got
To the garden verge, and sanctuaried him
Under the cineraria leaves, in the shade
Of the ashen and heartshaped leaves, in a dim,
Low, and a final glade.

The rare original heartsbleed goes,
Spends in the earthen hide, in the folds and wizenings, flows
In the gutters of the banked and staring eyes. He lies
As still as if he would return to stone,
And soundlessly attending, dies
Toward some deep monotone,

Toward misted and ebullient seas
And cooling shores, toward lost Amphibia’s emperies.
Day dwindles, drowning and at length is gone
In the wide and antique eyes, which still appear
To watch, across the castrate lawn,
The haggard daylight steer.

If there is no God

2 பின்னூட்டங்கள்

If there is no God,
Not everything is permitted to man.
He is still his brother’s keeper
And he is not permitted to sadden his brother,
By saying that there is no God.

– Czeslaw Milosz (Polish poet and Nobel laureate)




கடவுளில்லை என்றதும்
மனிதனுக்கு எல்லாவற்றையும்
செய்ய அதிகாரமில்லை.
அவன் இன்னமும் தன்
சக மனிதனின் துணை.
தன் சக மனிதனை
வேதனைப்படுத்த அவனுக்கு
என்றுமே அதிகாரமில்லை,
கடவுளில்லை என்று
சொல்லிச் சொல்லி.